Pokaż treść!Do L.K. [Ludwiki Kuczyńskiej]. Datowany 1861. Ogłosił Z. Mysłakowski.

„Sfinks” 1916, t. 6, nr 90, s. 11-14.

Wiersz został ogłoszony na podstawie autografu, który znajdował się w Korczewie nad Bugiem, w archiwum Kuczyńskich-Ostrowskich. Powstał w końcowej dekadzie listopada 1861 roku jako ostatni utwór ofiarowany przez Norwida trzem podróżniczkom przebywającym w Paryżu: Joannie Kuczyńskiej – „Pani na Korczewie”, jej córce Ludwice i towarzyszącej im nauczycielce Józefie Koszutskiej. Marszałkowa Kuczyńska zyskała podziw i sympatię Norwida. Przygnębiony jej wyjazdem z Paryża, wysłał do Kuczyńskiej list, który rozpoczął nową poufną korespondencję, jakiej brakowało poecie po zerwaniu stosunków z Marią Trębicką w liście z 28 sierpnia 1857 roku.

 

Pokaż treść!Objaśnienia żądane. I–IV. Datowany 1861. Ogłosił Z. Mysłakowski.

„Sfinks” 1916, t. 6, nr 90, s. 14-16.

Tekst nawiązuje bezpośrednio do wyżej omówionego wiersza zadedykowanego Ludwice Kuczyńskiej. W odpowiedzi na prośbę adresatki poeta uzupełnił wiersz objaśnieniami.


 

Początek strony