Wiktor Gomulicki (1848–1919)Poeta, pisarz, publicysta, krytyk literacki, bibliofil, wydawca, tłumacz. W latach wczesnej młodości opracował, wraz z bratem Walerym (uczestnik powstania styczniowego), antologię poetycką, która zawierała odpisy dwóch tekstów Norwida: fragment wiersza Wspomnienie (dla Niny) i utwór Noc, nawiązujący do mrocznych rządów Paskiewicza po upadku powstania listopadowego.

Antologia zawierała także utwory Mickiewicza, Słowackiego, Goszczyńskiego, Wasilewskiego, Berwińskiego i Zmorskiego. W 1867 r. Gomulicki zadebiutował wierszem inspirowanym Norwidową Nocą. Wierny młodzieńczym fascynacjom, na przestrzeni kilkudziesięciu następnych lat zapoznał się z pięćdziesięcioma utworami Norwida ogłoszonymi przez „Bibliotekę Warszawską”. Na początku 1891 roku zdobył zbiór Poezyj wydany w Lipsku (1863). Wówczas postanowił odszukać cały rozproszony dorobek poety i poświęcić mu monografię, której jednakże nie napisał. Po lekturze pierwszego tomu „Chimery” pod redakcją Zenona Przesmyckiego uznał bowiem, że na literackim horyzoncie pojawił się szlachetny rywal lepiej przygotowany do wypełnienia podobnej misji. Wprędce nawiązał korespondencję z Miriamem i powierzył mu cenne zbiory norwidowskie, a wśród nich kopię portretu autorstwa Pantaleona Szyndlera Norwid śpiący. Zaprzyjaźniony z Szyndlerem, Gomulicki darzył szczególnym pietyzmem inny portret poety-wieszcza, namalowany w 1882 roku, tuż przed śmiercią Norwida. Gdy sam stanął u kresu życia, przeznaczył synowi, Juliuszowi Wiktorowi Gomulickiemu (1909–2006), kolekcję dokumentów, która stała się zaczynem nowego rozdziału w dziejach norwidologii. „Teka norwidowska″ Wiktora Gomulickiego, odziedziczona przez syna w dniu 11. urodzin, zaowocowała edycją Pism wszystkich Norwida w latach 1971–1976.

Wiktor Gomulicki
Rys. Ksawery Pillati. „Wędrowiec” 1887, nr 2.


Pokaż treść!

C. Norwid: „Zoilus”.

„Tygodnik Ilustrowany” 1860, nr 25, s. 220.

Wiktor Gomulicki zetknął się po raz pierwszy z twórczością Norwida w latach 60. XIX wieku, obejrzawszy rysunki satyryczne jego autorstwa na łamach "Tygodnika Ilustrowanego".


Pokaż treść!

C. Norwid: „Mecenas otoczony klientami″.

„Tygodnik Ilustrowany” 1861, nr 77, s. 97.


Pokaż treść!

C. Norwid: „Lokaj spanoszony”.

„Tygodnik Ilustrowany” 1862, nr 120, s. 120.

 

Początek strony